Στο μάθημα παρουσιάζονται κάποιες βασικές θεωρητικές αρχές και κατευθύνσεις από τον χώρο της μουσικής παιδαγωγικής και παρέχονται πολλές προτάσεις για μια δημιουργική, πολυδιάστατη και δημοκρατική μουσικοπαιδαγωγική πράξη. Η πράξη αποτελεί το επίκεντρο όλου του μαθήματος, ενώ η θεωρία αποτελεί τη βάση, τόσο για τον σχεδιασμό, όσο και για τον αναστοχασμό, τον επαναπροσδιορισμό και τη διαρκή βελτίωση του εκπαιδευτικού. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σημασία της μουσικής στον χώρο της εκπαίδευσης, ιδίως στις μικρές ηλικίες.

Παρουσιάζονται κάποιες βασικές αρχές και προτάσεις για μουσικές δραστηριότητες, με έμφαση στην ακρόαση ήχων και μουσικής, στο τραγούδι, στην κίνηση, στη χρήση των κατάλληλων μουσικών οργάνων, σε μορφές δραματοποίησης και μη συμβατικής σημειογραφίας και ασφαλώς σε όλους τους δυνατούς συνδυασμούς των παραπάνω. Παράλληλα γίνεται ειδική αναφορά στη συναισθηματική έκφραση των μικρών παιδιών, για την οποία ο ρόλος της μουσικής αγωγής μπορεί να είναι καθοριστικός.

Μετά, το ενδιαφέρον στρέφεται στην ομαδική διάσταση της μουσικής πράξης, με πολλές συγκεκριμένες προτάσεις για όλα τα σχετικά θέματα που μπορεί να αφορούν την ομάδα μουσικής σε κύκλο, όπως τον συντονισμό, τον σχεδιασμό, τη στοχοθεσία, τα υλικά, την οργάνωση του χώρου. Η συζήτηση για την ομαδική διάσταση της μουσικής αναδεικνύει και τη συμπεριληπτική δύναμη που μπορεί να έχει η μουσική, ιδιαιτέρως σε εκπαιδευτικά πλαίσια. Αναφορά γίνεται στις δυνατότητες που διανοίγονται από την/ον εκπαιδευτικό για τη συμπερίληψη παιδιών από ευάλωτες ομάδες, παιδιών προσφύγων ή παιδιών με αναπηρίες και παρουσιάζονται βασικές αρχές και πρακτικές για μια συμπεριληπτική μουσική τάξη.

Προσεγγίζεται επίσης η θεωρία της επικοινωνιακής μουσικότητας, που εξηγεί σε μεγάλο βαθμό όσα ειπώθηκαν και παραπάνω για τη μουσική στη ομάδα και για τη συναισθηματική έκφραση των παιδιών και την επικοινωνία μέσω της μουσικής. Παρουσιάζεται ένα θεωρητικό σχήμα που αναδεικνύει την επικοινωνιακή διάσταση της μουσικής, ενώ ταυτόχρονα γίνονται συγκεκριμένες προτάσεις για εφαρμογές σε εκπαιδευτικά πλαίσια. Με τον τρόπο αυτό γίνεται και το πέρασμα στη μουσική ως κομμάτι του πολιτισμού, στις μουσικές παραδόσεις, με συγκεκριμένες αναφορές σε εκφάνσεις της παιδικής έκφρασης και δημιουργίας, όπως είναι τα παιχνιδοτράγουδα και τα μουσικά παιχνίδια.

Η επιτυχής παρακολούθηση του μαθήματος συμβάλλει στη εξοικείωση με βασικές θεωρίες και αρχές που επιτρέπουν το δημιουργικό σχεδιασμό μουσικών δραστηριοτήτων σε διαφορετικά εκπαιδευτικά πλαίσια, που προσαρμόζονται κάθε φορά στις ιδιαίτερες ανάγκες μαθητών, εκπαιδευτικών και περιβάλλοντος, ευρύτερου και στενότερου.